Trichotillomania – wyrywanie włosów

Trichotillomania – to trudne słowo jest zbitką greckiego słowa tricho, czyli włosy i angielskiego - till, czyli wyrywać. W skrócie trichotillomania określana jest jako TTM. Choroba TTM to swoiste zaburzenia psychiczne. Chorzy na trichotillomanię obsesyjnie wyrywają sobie włosy. Popycha ich do tego narastające napięcie, które w pewnym momencie staje się nie do wytrzymania. Po skończonym wybuchu, na chorego spływa uczucie zadowolenia i ulgi. Trichotillomanii towarzyszą częste bóle głowy.

Co to jest trichotillomania?

Trichotillomania to kompulsywne wyrywanie włosów. Trichotillomanię określa się w skrócie jako TTS. Tego typu zaburzenia psychiczne poprzedzone są wzrastającym poczuciem napięcia. Emocje narastają w chorym i muszą gdzieś znaleźć ujście. Po ataku, chory odczuwa ulgę, a nawet zadowolenie. Zdarza się, że trichotillomania występuje z trichofagią, czyli z przymusem zjadania włosów. Takie problemy psychiczne wywołują częste bóle głowy, zaburzenia snu, a także osłabienie koncentracji. Kompulsywne wyrywanie włosów jest rozpoznawane jako trichotillomania, gdy nie towarzyszą temu żadne urojenia lub omamy. Choroba jest jedną z przyczyn łysienia.

Trichotillomania – objawy

Wyrywanie włosów jako zaburzenia psychiczne występują równie często u dorosłych, jak i u dzieci. Kobiety częściej niż mężczyźni mają tego typu problemy psychiczne. Obsesyjne wyrywanie włosów powoduje, że na głowie zostają łyse miejsca, rzęsy są przerzedzone, brwi również są rzadkie lub nie ma ich wcale. Na pierwszy rzut oka, TTS przypomina łysienie plackowate. Chorzy nie lubią przyznawać się do swojego problemu. Ukrywają go przed światem i samym sobą.

Leczenie trichotillomanii

Obsesyjne wyrywanie włosów leczone jest za pomocą psychoterapii wspomaganej środkami farmakologicznymi. Jednak najskuteczniejsze leczenie trichotillomanii przeprowadzane jest przy wykorzystaniu metody behawioralno-poznawczej. Osoby mające problemy psychiczne powinny czuć się akceptowane przez otoczenie. Dużą krzywdę wyrządza się im gdy ujawnia się w stosunku do nich niechęć. Chorzy często mają poczucie niezrozumienia i osamotnienia. Ich największym lękiem jest reakcja bliskich i strach przed poniżeniem. Na wielu trichotillomania wymusza celibat, gdyż ubytki w owłosieniu są dla nich bardzo wstydliwym i krępującym problemem.