Objawy łysienia telogenowego

Objawy łysienia telogenowego nie ograniczają się wyłącznie do przerzedzenia się owłosienia na głowie, ale pociągają za sobą znaczne obniżenie komfortu życia pacjentów i niepokój. Niesłusznie, choćby z tego względu, że w przeciwieństwie do najczęstszej przyczyny utraty włosów - łysienia androgenowego, łysienie telogenowe ma zazwyczaj swoją odwracalną przyczynę. Po jej wykryciu i usunięciu włosy regenerują się w ciągu 6-12 miesięcy nie pozostawiając śladu po ich wcześniejszej utracie.

Kiedy podejrzewać łysienie telogenowe?

Pierwszym objawem łysienia telogenowego jest zauważalne, wzmożone wypadanie włosów. Pacjenci najczęściej obserwują tą patologię przy czesaniu i kąpieli, kiedy zauważają większą niż zwykle ilość włosów na szczotce czy grzebieniu. Fizjologicznie każdego dnia wypada nam około 100 włosów co wobec ich całkowitej liczby rzędu 100 000 pozostaje praktycznie niezauważalne, jednak w przypadku łysienia telogenowego ubytek ten staje się stopniowo widoczny w postaci przerzedzenia się włosów. Co ważne, w tej postaci choroby nie dochodzi do całkowitego wyłysienia, a zmiany dotyczą całej skóry głowy. Jeżeli mamy do czynienia z całkowitą utratą włosów lub zmianami ograniczonymi do jednego miejsca na głowie, przyczyną najprawdopodobniej nie jest łysienie telogenowe ale inne schorzenie.

Cechą charakterystyczną łysienia telogenowego jest to, że ubytek włosów ma miejsce nie tylko na głowie, ale dotyczy także brwi czy pozostałych części ciała jak np. owłosienie pachowe. Co więcej, przy uważnym oglądaniu skóry głowy można zaobserwować krótkie odrastające włosy. Wiąże się to z tym, że w łysieniu telogenowym zachowane zostają mieszki włosowe, co umożliwia regenerację włosów.

Poszukiwanie możliwej przyczyny łysienia

Lekarz podejrzewający łysienie telogenowe powinien wypytać pacjenta o wszelkie stany będące znacznym obciążeniem dla organizmu w ciągu ostatnich 2-6 miesięcy. Ma to istotne znacznie z dwóch powodów. Po pierwsze łysienie telogenowe jest wynikiem zaburzenia równowagi panującej w organizmie, a po drugie zmiany takie nie występują natychmiast po zadziałaniu czynnika ale z kilkumiesięcznym opóźnieniem. Jakie wydarzenia mogą powodować telogenowe wypadanie włosów? Czynnikiem takim są wszelkie stany obciążenia organizmu - zarówno wzmożone napięcie emocjonalne jak np. śmierć bliskiej osoby, jak i np. zabiegi operacyjne, poród, urazy czy choroby ogólnoustrojowe. W diagnostyce łysienia telogenowego ważne jest także zebranie informacji na temat współwystępujących chorób, przyjmowanych leków a także diety i stylu życia. Wszystkie te czynniki, a zwłaszcza ich nagłe zmiany (np. przejście na drakońską dietę) w ciągu ostatniego półrocza mogą dostarczyć istotnych informacji co do istoty problemu.

Badania dodatkowe w celu weryfikacji objawów

Badania dodatkowe obejmują wykonanie trichogramu skóry głowy (wyrwanie dwóch próbek po 30-50 włosów z dwóch miejsc owłosionej skóry głowy) oraz ewentualnie zlecenie badań dodatkowych mających na celu wykrycie możliwych przyczyn choroby. Trichogram pozwala na szczegółową ocenę fazy wzrostu włosów. Dla łysienia telogenowego charakterystyczny jest wzrost ilości włosów w fazie spoczynku (telogenu) do nawet 70% wszystkich włosów (normalnie 10-15%). Badania laboratoryjne umożliwiają natomiast ocenę czy wypadanie włosów może być efektem np. niedoboru żelaza lub chorób metabolicznych.

Inne choroby o podobnych objawach co łysienie telogenowe

Najczęstszym schorzeniem (chociaż w zasadzie to jest proces fizjologiczny) mogącym przypominać łysienie telogenowe jest łysienie androgenowe. Łysienie androgenowe wbrew nazwie dotyczy zarówno kobiet jak i meżczyzn i jest wynikiem działania androgenu dihydrotestosteronu. Substancja ta powoduje nieodwracalne wypadanie włosów, w niektórych przypadkach aż do całkowitego wyłysienia. Charakterystyczna dla tej postaci łysienia jest typowa lokalizacja na skroniach i w okolicy czołowej. Istnieją skuteczne leki przeciwko tej postaci utraty włosów jednak wiążą się one z efektami ubocznymi, a ich skuteczność nie zawsze jest zadowalająca.

Inną patologią, o dotychczas nieustalonej przyczynie, mogącą dawać podobny obraz chorobowy co łysienie telogenowe jest łysienie plackowate. Wypadanie włosów może dotyczyć w nim nie tylko skóry głowy ale i innych części ciała. Istotną różnicą jest jednak praktycznie całkowita utrata włosów na zazwyczaj ograniczonym obszarze ciała, podczas gdy łysienie telogenowe nie powoduje całkowitej utraty włosów i jest rozsiane na całą owłosioną skórę.