Łysienie typu męskiego - leczenie

Łysienie typu męskiego jest najczęstszą postacią łysienia i dotyczy około 60% mężczyzn powyżej 50. roku życia. Przeciętnie, co trzeci mężczyzna w wieku między 25. a 40. rokiem życia obserwuje łysienie o różnym stopniu nasilenia.

Łysienie typu męskiego jest również nazywane łysieniem androgenowym, ponieważ ściśle wiąże się z tym hormonem. Wysoki poziom androgenów we krwi przyczynia się do wzmożonego wypadania włosów na głowie, natomiast wpływa pobudzająco na wzrost włosów w innych okolicach, np. na obfity zarost. Jednak w związku z faktem, że u większości mężczyzn cierpiących z powodu łysienia nie stwierdza się wzrostu poziomu tych hormonów, wysnuto tezę, iż łysienie to zależy od nadmiernej wrażliwości mieszków włosowych na androgeny. Ponadto obserwuje się częste współistnienie łojotoku skóry owłosionej głowy i łysienia. 

Łysienie typu męskiego polega na cofaniu się linii włosów na skroniach i czole – w ten sposób powstają tzw. zakola w okolicy kątów czołowych. Oprócz tego tworzy się na szczycie głowy okrągła łysina stopniowo zwiększająca swoje rozmiary. Obie te zmiany zwykle występują równocześnie. 

W zależności od szybkości postępowania zmian wyróżniamy postać ciężką – rozpoczynającą się w wieku 16–18 lat i szybko postępującą; postać średnio ciężką – rozpoczynającą się w wieku 20–23 lat oraz postać lekką – rozpoczynającą się ok. 40. roku życia.

Na temat leczenia łysienia typu męskiego opowiada dr Tomasz Wasyłyszyn, dermatolog.