Łysienie bliznowaciejące wywołane

Łysienie bliznowaciejące może być wywołane przez wiele różnych czynników - zarówno fizycznych, chemicznych jak i infekcyjnych czy zapalnych. Pomimo różnego pochodzenia wszystkie je łączy to, że efektem końcowym jest nieodwracalne zniszczenie mieszków włosowych i wytworzenie zbliznowaciałej tkanki łącznej, która uniemożliwia regenerację przydatków skórnych. Warto zauważyć, że łysienie bliznowaciejące może także być spowodowane przyczyną zlokalizowaną pierwotnie w mieszku włosowych - dzieje się tak zwłaszcza przy współistnieniu ciężkich, wrodzonych wad rozwojowych.

Urazy i oparzenia

Czynniki fizyczne należą do jednych z najczęstszych przyczyn łysienia bliznowaciejącego. Co ciekawe reakcja skóry głowy na kontakt z takim uszkodzeniem jej tkanki nie różni się specjalnie od bliznowacenia skóry zlokalizowanej w innych częściach ciała. Na głowie przebudowa taka staje się jednakże bardziej widoczna z powodu braku owłosienia w miejscu blizny.
Czynniki fizyczne wywołujące łysienie bliznowaciejące:

• Urazy.

• Oparzenia II i III stopnia.

• Odmrożenia.

• Oparzenia chemiczne.

• Promieniowanie rentgenowskie.

• Prąd elektryczny.

Do częstych przyczyn należy także ekspozycja na promieniowanie rentgenowskie, przy czym trzeba zaznaczyć, że nie chodzi o jednorazową, nawet dużą dawkę promieniowania ale wieloletnią pracę np. w charakterze technika obsługującego lampy rentgenowskie. Podatność może też różnić się indywidualnie, jednak takie osoby są narażone na rozwój choroby po kilkunastu latach.

Czynniki infekcyjne
Szkodliwość czynników infekcyjnych polega na wywoływaniu stanu zapalnego, który wiąże się z migracją komórek układu odpornościowego (limfocytów i neutrofilów), miejscowym zniszczeniem tkanek i wytworzeniem blizny. W niektórych przypadkach szybkie wdrożenie terapii przyczynowej pozwala na znaczne ograniczenie zmian.

Najczęstsze patogeny:

• Infekcje grzybicze - tzw. głębokie dermatofitozy.

• Infekcje bakteryjne - czyrak i inne postacie zakażenia wywołane przez gronkowca złocistego.

• Infekcje wirusowe - zwłaszcza ciężka postać półpaśca, szczególnie jeśli dołącza się do niego zakażenia bakteryjne.

Inne czynniki zapalne
Proces zapalny, który prowadzi do zniszczenia i zbliznowacenia tkanek nie musi wcale być wywołany inwazją drobnoustrojów chorobotwórczych, ale może być efektem nieprawidłowej reakcji "autoagresji" własnego organizmu. O stanach takich mówimy "choroby autoimmunologiczne". Patologie te polegają na mylnym rozpoznaniu przez komórki układu odpornościowego własnych tkanek jako obce i wrogie. W rezultacie dochodzi do ich "zaatakowania", wytworzenia stanu zapalnego i zniszczenia. Łysienie bliznowaciejące w takich wypadkach jest rezultatem umiejscowienia się takiego ogniska chorobowego na owłosionej skórze głowy.

Niektóre, rzadkie przyczyny z autoagresji:

• Twardzina - postać miejscowa obejmująca skórę głowy.

• Liszaj twardzinowy i zanikowy.

• Sarkoidoza.

• Postać skórna tocznia rumieniowatego.

Leczenie łysienia bliznowaciejącego wywołanego

Terapia łysienia bliznowaciejącego wywołanego musi w miarę możliwości obejmować przyczynę powstałych zmian. Niestety, uszkodzenie mieszków włosowych i zastąpienie ich blizną jest procesem nieodwracalnym, ale warto wiedzieć, że wdrożenie odpowiedniego leczenia pozwoli zahamować proces uszkodzenia tkanek i uratować owłosioną skórę na obrzeżach procesu chorobowego.

Leczenie takie polega na stosowaniu: środków przeciwko drobnoustrojom (np. antybiotyków, środków przeciwgrzybiczych), środków hamujących proces zapalny. W przypadku nieskuteczności tych postaci terapii należy rozważyć leczenie chirurgiczne i przeszczep włosów.