Leczenie łysienia androgenowego

W leczeniu łysienia androgenowego zastosowanie mają obecnie dwa leki, których działanie udowodniono klinicznie. Są to: finasteryd (może być stosowany tylko u mężczyzn) i minoksydil.

Leki na łysienie androgenowe
Finasteryd to lek stosowany także w leczeniu łagodnego przerostu prostaty. Jego działanie polega na hamowaniu enzymu przekształcającego testosteron w jego postać aktywną: dihydrotestosteron (DHT). Hormon ten odgrywa kluczową rolę w łysieniu androgenowym, gdyż powoduje zanik owłosienia na głowie, a stymuluje jego rozwój w okolicach pach i genitaliów. Zmniejszenie jego stężenia przeciwdziała rozwojowi łysiny. Jest dostępny w formie tabletek, na receptę. Koszt miesięcznej dawki sięga 200 zł. Efektów spodziewać się można po 6 miesiącach lub nawet roku kuracji. Głównym działaniem leku jest zahamowanie dalszej utraty włosów, zazwyczaj nie powoduje on odrostu w już łysych partiach skóry głowy. Jest dobrze tolerowany. Najczęstszym skutkiem ubocznym są zaburzenia erekcji. Jednak są one przemijające w miarę trwania kuracji.

Minoksydil to lek przeznaczony do stosowania zewnętrznego, dostępny w stężeniu 2% (bez recepty) i 5% (na receptę). Jego działanie polega na poprawie miejscowego ukrwienia i miejscowej aktywności antyandrogennej. Stosuje się go 2 razy dziennie, nanosząc na skórę głowy. Na efekty trzeba poczekać kilka miesięcy.

Na rynku dostępne są także szampony o działaniu antyandrogennym. Ich skuteczność zazwyczaj nie jest niestety tak duża, jak cena. Kurację finasterydem i minoksydilem można łączyć. 

Zabiegowe leczenie łysienia androgenowego 

Zabiegowe leczenie łysienia polega na przeszczepieniu własnych mieszków włosowych pacjenta z części skóry głowy, która nie jest podatna na utratę włosów – potylicy. Koszt takiego zabiegu to kilka tysięcy złotych i zależy od wielkości planowanego przeszczepu. Jego wyniki zależą od różnych czynników – doświadczenia lekarza, postępu łysienia, liczby przeszczepionych mieszków włosowych.

Zabieg odbywa się w znieczuleniu miejscowym. Za pomocą skalpela pobrany zostaje fragment skóry z potylicy. Z niego izolowane są mieszki włosowe, które następnie umieszcza się w miejscu planowanego przeszczepu w uprzednio wykonanych nakłuciach skóry. Zabieg może trwać nawet kilka godzin, w zależności od liczby pobranych mieszków. Po jego zakończeniu powstaje duży obrzęk obejmujący czoło i całą twarz. Ustępuje on dopiero po kilku dniach, tak więc na czas zabiegu warto zaplanować dłuższy urlop. Na potylicy, w miejscu pobrania przeszczepu z czasem powstanie wąska blizna, na której nie będą rosły włosy. W tym miejscu włosy są jednak na ogół gęste i można ją łatwo ukryć.