Jak się leczy łysienie telogenowe

Łysienie telogenowe jest chorobą o łagodnym przebiegu, która prowadzi do przerzedzenia się owłosienia skóry głowy, a w mniejszym stopniu także innych okolic ciała. Choroba generalnie nie powoduje całkowitego wyłysienia, a częstokroć po ustaleniu i wyeliminowaniu przyczyny dochodzi do regeneracji włosów. Niestety pomimo łagodnego przebiegu możliwości terapii są bardzo ograniczone, zwłaszcza u pacjentów, u których łysienie tego typu ma postać przewlekłą. Zazwyczaj próbuje się wdrażać leczenie miejscowe, jednak pozostawia ono dużo do życzenia.

Na czym polega łysienie telogenowe?

Cykl wzrostu włosa dzieli się na 3 części: fazę wzrostu (anagen), która trwa około 2-5 lat, trwającą kilka tygodni fazę spoczynku (telogen) i krótką fazę przejściową (katagen). U zdrowej osoby zdecydowana większość włosów (ponad 80%) znajduje się w fazie anagenu.

Łysienie telogenowe polega na tym, że w wyniku działania różnych czynników dochodzi do zaburzenia cyklu wzrostowego włosa i znacznego wydłużenia fazy spoczynku. Oznacza to, że włosy wypadają a ich wzrost jest zahamowany, chociaż nie dochodzi do uszkodzenia mieszka włosowego. Dzięki temu, że pozostaje on nienaruszony możliwa jest regeneracja włosów.
Wskutek wzmożonego wypadania włosów i ich zmniejszonej regeneracji dochodzi do przerzedzenia się owłosienia, co staje się zauważalne kilka miesięcy po wystąpieniu przyczyny.

Ustalenie przyczyny zachorowania

W podjęciu leczenia podstawową rolę odgrywa próba określenia przyczyny dolegliwości. Łysienie telogenowe jest efektem rozchwiania równowagi organizmu, do której może dochodzić z wielu różnych powodów. Warto przy tym zauważyć, że zauważalne przerzedzenie się włosów ma miejsce około 3-6 miesięcy od zadziałania czynnika sprawczego. Jeżeli czynnik wywołujący schorzenie miał charakter jednorazowy (np. sytuacja znacznego napięcia emocjonalnego, zabieg operacyjny, uraz) regeneracja włosów powinna nastąpić spontanicznie w ciągu 6-12 miesięcy. Jest to możliwe dzięki temu, że mieszki włosowe pozostają nienaruszone, a u takich pacjentów działanie lekarza ogranicza się w dużej mierze do uspokojenia i edukowania pacjenta.

Dieta na łysienie

Łysienie telogenowe nierzadko występuje także w wyniku stosowania niezrównoważonej diety lub gwałtownej utraty masy ciała. Co więcej, wypadanie włosów o takim charakterze może być objawem niedoborów - zwłaszcza żelaza, witamin z grupy B i cynku. Jeżeli lekarz podejrzewa, że przyczyną dolegliwości pacjenta może być nieodpowiedni sposób odżywiania się należy ustalić przyczyny niedoboru (np. drobne krwawienie z przewodu pokarmowego u pacjenta z niedoborem żelaza) i wyeliminować je. Korzystna może być także konsultacja z dietetykiem, zwłaszcza, że nierzadko konieczna jest całościowa zmiana sposobu odżywiania.

Łysienie telogenowe jako objaw chorób metabolicznych

Gospodarka hormonalna ma duży wpływ na stan włosów i ich prawidłowy wzrost. Rola ta uwidacznia się zwłaszcza u osób cierpiących z powodu nad- i niedoczynności tarczycy, ale także u pacjentów przyjmujących leki mające wpływ na gospodarkę hormonalną. W takich przypadkach poprawę stanu włosów przynosi właściwe leczenie choroby podstawowej.

Stres a łysienie

Stres i stany napięcia emocjonalnego przyśpieszają wypadanie włosów i u części pacjentów łysienie telogenowe może być symptomem przewlekłej reakcji stresowej. U takich pacjentów można uzyskać pewną poprawę proponując zmianę trybu życia, a także właściwą dietę.

Preparaty stosowane miejscowo

W zasadzie jedynym lekiem wykazującym pewną skuteczność w leczeniu łysienia telogenowego jest minoxidil. Preparat ten stosuje się miejscowo na skórę głowy, a efekty jego stosowania pojawiają się po około 8 miesiącach. Warto przy tym zauważyć, że wymaga on regularnego stosowania a osiągane efekty różnią się znacznie u poszczególnych osób i z reguły nie są spektakularne. Taką terapię zaleca się u osób z przewlekłym łysieniem, u których objaw ten jest przyczyną obniżenia komfortu życia. Warto zauważyć, że w leczeniu tej choroby w zasadzie nie stosuje się przeszczepiania włosów. Ograniczoną lub niepotwierdzoną skuteczność wykazują także wszelkiego rodzaju preparaty ziołowe.