Hormony tarczycowe a łysienie

Prawidłowe poziomy hormonów tarczycy nie mają wpływu na włosy i postęp procesu łysienia. Jednakże zarówno ich nadmiar jak i ich zbyt niskie poziomy powodują zmiany we włosach i przyczyniają się do ich wypadania. Nadmiar hormonów spotykamy w przypadku nadczynności tarczycy, zaś obniżone poziomy w przypadku niedoczynności tarczycy. Prawidłowe funkcjonowanie tarczycy i wydzielanie przez nią hormonów ma ogromne znaczenie dla sprawnego funkcjonowania całego organizmu.

Czym są hormony tarczycy?

Tarczyca, czyli gruczoł tarczowy produkuje dwa rodzaje hormonów: tyroksynę i trójjodotyroninę. Właściwym hormonem, który oddziałuje na komórki jest trójjodotyronina. Hormony tarczycy mają bardzo duży wpływ na regulację tempa przemiany materii, czyli na tempo spalania różnych substancji i tworzenie innych, na transport wody i różnych pierwiastków, przemiany tłuszczy i cholesterolu. W okresie wzrostu i rozwoju regulują one wzrost tkanek, pobudzają dojrzewanie centralnego układu nerwowego i układu kostnego.

Prawidłowe funkcjonowanie tarczycy i wydzielanie przez nią hormonów ma ogromne znaczenie dla sprawnego funkcjonowania całego organizmu. Dlatego tarczyca znajduje się pod baczną kontrolą przysadki mózgowej. Gruczoł tarczowy nie może wyprodukować hormonów, dopóki przysadka nie wydzieli hormonu tyreotropowego (TSH). Wydzielany on jest przy niskich stężeniach trójjodotyroniny i pobudza tarczycę do produkcji i uwalniania do krwi hormonów, co podwyższa ich stężenie.

Wysokie stężenie hormonów tarczycy hamuje wydzielanie hormonu tyreotropowego (TSH) przez przysadkę, a co za tym idzie produkcję hormonów w tarczycy. Mechanizm ten nosi nazwę ujemnego sprzężenia zwrotnego i odgrywa kluczową rolę w diagnostyce schorzeń tarczycy: niedoczynności i nadczynności.

Niedoczynność tarczycy a wypadanie włosów

Niedoczynność tarczycy to zespół objawów wywołanych niedoborem hormonów tarczycy. Do najczęstszych przyczyn powstawania niedoczynności należą zapalenia tarczycy (choroba Hashimoto), niewłaściwe leczenie nadczynności tarczycy lekami przeciwtarczycowymi, operacje chirurgiczne na tarczycy. Do podstawowych objawów niedoczynności tarczycy należą; męczliwość, spowolnienie, przybór masy ciała, osłabienie siły mięśniowej, skurcze i bóle mięśni, zaparcia, wzdęcia, brak apetytu oraz zmiany skórne.

Skóra w niedoczynności tarczycy jest bardzo charakterystyczna. Jest chłodna, szorstka, blado-żółta, sucha i łatwo łuszcząca się. Do tego dochodzi obrzęk tkanki podskórnej, zwłaszcza twarzy i powiek. Charakterystyczny jest również wygląd włosów. Są one suche, szorstkie, łamliwe i łatwo wypadają. Czasami obserwowana jest także utrata włosów na 1/3 zewnętrznej części brwi.

Niedobór hormonów tarczycowych wpływa na obniżenie tempa przemian metabolicznych w każdej komórce organizmu. Zmniejszeniu ulegają także przemiany w komórkach włosa. Skutkuje to tym, że większa niż normalnie ilość włosów na głowie przechodzi w stan spoczynku w fazę telogenu. W fazie spoczynku mieszki włosowe ulegają zanikowi i stopniowo wypadają. Na kondycję włosów wpływa także obrzęk tkanki podskórnej, który przyczynia się do gorszego odżywienia włosa.

Początek wypadania włosów następuje około 2-4 miesiące od rozpoczęcia się choroby i to często właśnie utrata włosów jest objawem, który skłania do wizyty u lekarza. Utrata włosów ulega zahamowaniu wraz ze skutecznym leczeniem niedoczynności.

Nadczynność tarczycy a łysienie

Nadczynność tarczycy jest zespołem objawów związanych z nadmiernej produkcji przez tarczycę trójjodotyroniny i tyroksyny. Jest częściej spotykana niż niedoczynność. Do najczęstszych przyczyn nadczynności należą guzki w tarczycy produkujące autonomicznie hormony oraz choroba Gravesa-Basedowa. Do najczęściej występujących objawów nadczynności należą: męczliwość, nietolerancja ciepła, chudnięcie mimo prawidłowego apetytu, nadpobudliwość, drżenia kończyn, zaburzenia rytmu serca, gładka, aksamitna skóra, wzmożona potliwość.

Włosy u chorego na nadczynność tarczycy są cienkie, jedwabiste, o wzmożonym połysku. Nadmiar hormonów tarczycy, podobnie jak ich zbyt mała ilość, przyspiesza przechodzenie włosów w stadium telogenu. Włosy zaczynają wypadać po 2-4 miesiącach od początku choroby. Łysienie może przyjmować postać rozlaną (łysienie rozlane) na całą skórę głowy lub zlokalizowaną, szczególnie w okolicy czołowej. Rozpoczęcie leczenia i wyrównanie poziomów hormonów tarczycowych prowadzi do zmniejszenia intensywności wypadania włosów i ich stopniowego odrostu.